| تبليغات | X |
|
آهای تو که به خوابی عمیق و سرد رفتی تو قلبا سبز موندی اگر چه زرد رفتی ... کنار خاطراتم با تو همیشه خندست طرحی که از تو دارم شبیه یک پرندست شب و روز پیش منی تو هنوز پیش منی تو هنی تو سفره ی دل درویش منی هر جا که باشی خوبهروشن و بی غروبه غمی نداره تا هی به قلب تو کوبه تو اوج هر بی کسی، همیشه سبز و زنده بدون دلواپسی پر بزن ای پرنده شب و روز پیش منی تو هنوز پیش منی تو هنوز تو سفره ی دل درویش منی + نوشته شده در چهارشنبه هشتم اسفند 1386 20:46 توسط سحر |
|
| ||||||
